Thursday, January 18, 2007

Kelimelerin gücüne her zaman inanmışımdır. Yazılanların bazen bir şeyi bir anda yok ettiğine, bazende umutsuz olan bir şeyi nasıl canlandırdığını görmüşümdür. Şimdi benim yazdıklarım bir şeyi bir anda yok etti oysaki umudum vardı yazdıklarımın çok şeyi değiştireceğine.

Geçen gün buraya birşeyler düşmüştüm. Belki birşeyleri daha iyi anlatırım diye. O yazdıklarım şu anda yok çünkü sildim, hemde bir daha yazmamak üzere...

Belki okuyorsundur diye söylüyorum;
Sen bu satırları okurken ben çok uzaklarda olacağım. Kendine lütfen iyi bak...
Olmadı...

Wednesday, January 17, 2007

Dönmek...
nereye?
kime?
Bir zamanlar terkedip gittiğim herşeye geri dönebilirim belki , ama kendime dönebilirmiyim orası meçhul işte...
Terketmek...
Herhangi bir şeyi olabilir.
Bazen bir şehri, bazen bir evi, bazen birisini, bazen birilerini, bazende kendini...
O kadar kolaymı peki?
Arkanda bir şeyleri bırakıp usulca gitmek. Sessiz ve sedasız...

İlk Aşk...

Ne zamandır dinlemiyordum bu şarkıyı. Ama şimdi dinlemek daha da bir anlamlı geliyor. Daha bir dolu ve daha bir net hissedebiliyorsun birşeyleri hayatında bişeyler olduktan sonra. Bu da o günlerden biri. Eskisinden daha iyi hissediyorum şimdi. Ve daha yoğun yaşıyorum. Bari sözlerinide yaziyim tam olsun;

Şimdi ben oldum yeniden
Kaçıncı kez yitirdiğim bulduğum
Kardeşim kadar eski bir sokakta
seni gördüm

Anladım artık beyaz bir vapurdur
aşk
Makine dairesinde söylemediğimiz
sözler
Uyutmaz yolcuları sabaha kadar

Seni mi gördüm, çözüldüm geçmiş
gibi
Bir karanfil açmış gibi yakamda
Kokladım yalnızlığımı, acıdım
kendime, sana
Zamanın üzümleri hep şarap olmuş

İlk aşkım deli aşkım bana çare bul,
Kendine çare bul,
Bağlandı elim kolum neyleyim?
İlk aşkım, deli aşkım bana çare bul
Kendine çare bul
Gel çöz beni azat et benden
Bu dünya naylon, anlamak güç
Bırak yıkasın içimizi geçmiş

.......
Uzun zaman sonra tekrar yazmaya başladım. Bu kadar uzun zamandan sonra ne yazılır yada neler yazılabilir onu bilemiyorum. Ama içimde çok şey olduğu ve bir çok şey çıkabileceği. Aslında farkettiğim bir şey var; ne zamandır yazmasam ve ne zaman o uzun zamanın üzerinden zaman geçtikten sonra yazmaya karar versem bütün yazılarıma aynı cümleyle başlıyor olmam. Aynı cümleleri kurmaktan sıkıldım ve aynı sahneleri yaşamaktanda.
Bu gün karar verdim; bu uzun zaman sonra yazdığım ilk yazı olucak ve bu gün bu uzun zamana dair bir çok şey daha yazıcam...